TWEELINGZIELEN Volle Oogstmaan: "ik ben goed genoeg!"

Tweelingzielen

Volle Oogstmaan: "IK BEN GOED GENOEG"

20 september 2021, morgen is het de Volle Oogstmaan

Sinds de “break-up” met mijn vader, is er behoorlijk wat bij me losgekomen.

Gisteren tijdens het invullen van de lijst van de psychologe voor de schematherapie en de EMDR-therapie, kwam er in me omhoog om een lijstje te maken van alles wat er gebeurd is tussen mij en mijn vader.

Alles wat mijn trauma om mezelf niet goed genoeg te voelen, kan hebben veroorzaakt.

Het was nogal een lijstje.. waardoor ik eigenlijk nu pas inzag, waarom ik zo getraumatiseerd ben in mijn relatie tot mannen.

Door dit lijstje kwam ik eigenlijk tot één grote conclusie en dat is dat ik geen relaties meer in mijn leven wil, die me niet voeden. Want wanneer relaties me niet voeden, dan schaden ze me.

De relatie met mijn vader is daar één van, maar helaas ook de relatie met mijn tweelingziel op dit moment.

We hebben al een tijd geen contact, maar wanneer er dan “contact” is, doordat hij iets liked van me op Facebook, merk ik dat ik direct van blijdschap weer allerlei verwachtingen creer bij mezelf.

“Oh heeft hij iets geliked!”.

Ik maak mezelf telkens zo klein daarmee. En dat komt omdat ik mezelf nog altijd verlies in de bevestiging van een ander. In de goedkeuring van mijn tweelingziel. In de goedkeuring van een man.

Ben ik wel goed genoeg? Ben ik wel geliefd?

Ik blijf op die manier dus mijn wond openhalen. Telkens. weer. opnieuw.

Afgelopen week heb ik daarom mijn Tweelingziel van al mijn social media kanalen verwijderd.

Oké, het was wel in een ietwat emotionele bui, zo vlak na het verbreken van het contact met mijn vader.. en dus nogal impulsief tussen de tranen door. Ik voelde me zó'n pijn gedaan, ook door mijn tweelingziel die me maar blijft negeren. Ik realiseerde me dat ik me hevig gekwetst door hem voel, ook al heeft hij daar zelf geen enkele weet van. Iets dat ik nu eerst binnenin mezelf mag gaan aankijken en helen.

Waarna ik achteraf weer in de stress schoot: “heb ik hier wel goed aan gedaan?”. “Gaat hij me nu nog wel bellen, nu ik hem overal verwijderd heb?”. “Wat als ik het hier nu mee verpest?”. “Wat zou hij denken”. En nog een triljoen andere gedachten die door mijn hoofd heenschoten.

Waardoor ik direct inzag, dat dit het juiste is geweest voor mij op dit moment, om mijn verwachting naar hem los te kunnen laten. Ik leefde op een gegeven moment zó in de illusie van onze "fantastische romantische relatie", terwijl dat helemaal geen realiteit is voor ons op dit moment. Ik hield mezelf daarmee constant weg van wat er NU moest gebeuren in mijn leven. De eeuwige strijd van de tweelingziel om balans te vinden tussen 5-D (wat we voelen) en 3-D (hoe het nu is).

Ik liep de deur uit en liep tegen de buurvrouw aan waarmee ik een gesprek aanging. Ze vertelde me dat ze ging verhuizen naar Frankrijk, omdat hier teveel vervelende herinneringen voor haar waren.

Ze vertelde ook dat ze geen andere uitweg zag dan te verhuizen, nu ze anders niet los kan komen van haar ex-vriend, die een paar huizen verderop woont van haar en met wie ze al eeuwig een knipperlicht relatie heeft.

Ik verbond me met haar op dat moment. En toen wist ik weer dat ik het juiste voor mezelf had gedaan. Ik voelde net zoals mijn buurvrouw, dat ik dit nodig had om verder te kunnen gaan met mijn leven.

Ik bleef maar met hem bezig. “Zou hij al stappen hebben genomen op zijn pad?”. “Zou hij mij nu dan wel erkennen als zijn tweelingziel?”.

Dan keek ik weer op zijn Facebook, of zag ik iets voorbijkomen op Instagram. Of hij had een post van me geliked op Facebook, of mijn Story bekeken. Maar op mijn apps reageerde hij vrijwel nooit. Of na 2 zinnen viel het weer dood.

Hij reageert niet op mijn berichten, maar tóch blijf ik dan geven. Juist dán blijf ik hangen aan hem en het willen van zijn goedkeuring.

Gisteren kreeg ik het inzicht dat ik mezelf constant aan hem spiegelde. Wanneer hij iets “niet goed” deed, iets dat niet in lijn was met zijn hogere pad, betrok ik dat op mezelf.

“Zie je nu wel! Je moet harder werken! Je moet meer doen om hem te helpen ontwaken!”. Het voelde telkens alsof ik faalde.

"Ik ben niet goed genoeg”, waren telkens de woorden die ik daarmee tegen mezelf uitsprak. Onbewust.

Net zoals dat we onszelf afmeten aan influencers op Instagram. Ondanks dat het inspiratie is, is elke “vergelijking” met een ander, een teken naar onszelf dat we onszelf niet goed genoeg vinden.

Dat mijn tweelingziel me negeerde steeds, is iets dat voor mij normaal is. Hoe vaak ik niet genegeerd ben in mijn relaties met mannen. Ja, dat is normaal.

Nee, dat is het niet! Ondanks dat de ander de eigen weg heeft, met de eigen wonden, hoef ik niet alles te accepteren en te blijven “hangen” aan iets dat op dit moment niet werkt. Voor mij. Iets dat me niet voedt met positiviteit.

Aan iets dat me maar blijft raken en raken in mijn wond van afwijzing, waardoor mijn gedachten dezelfde rondjes blijven maken van: “zie je nu wel, ik ben niet goed genoeg”.

Hoe kan ik deze wond ooit helen, wanneer ik zelf de wond steeds blijf openkrabben?

Steeds een stapje sterker raak ik, in het durven loslaten van oude patronen die in mijn jeugd zijn ontstaan en de goedkeuring van mijn buitenwereld. Ook nu wanneer dat mijn tweelingziel betreft.

IK BEN GOED GENOEG. En zo wil ik me voortaan voelen! En daar ga ik ZELF alles aan doen!

Want het is aan ONSZELF om daarin stappen te nemen. Het is aan onszelf, om actie te ondernemen onderwijl dat we vastzitten. Actie die ons helpt loslaten. Actie die ons helpt om onszelf beter te voelen. Nu en in de toekomst.

Zo stond ik mezelf gisteren toe om te slapen tussen de middag! In plaats van mezelf te blijven opjagen dat ik even “lekker moet gaan zwemmen”, “ga even onder de mensen”. Ik wist dat ik in de middag de sjamanistische reis ging opnemen voor de baarmoeder-zegening voor de volle maan, juist door mijn slaapje en rustmoment tussen de middag, was ik daarvoor goed uitgerust en had ik er weer zin in!

EMDR en de schematherapie zijn mijn stappen om mezelf te accepteren wie ik ben en nu eindelijk mijn lage zelfbeeld te mogen veranderen. Zoveel wat buiten ons ligt is van invloed (geweest) op ons zelfbeeld. Op ons zelfvertrouwen. Op ons geloof in onszelf. En dit werkt nog altijd door in ons volwassen leven. We accepteren van alles, om maar geliefd te zijn.

Helemaal wanneer je een ouder hebt die je kleineert, om zichzelf beter te kunnen voelen, is dit zo ontzettend schadelijk voor het kind om mee op te groeien en veroorzaakt dit echt een trauma, waar PTSS (post traumatische stress stoornis) uit voort kan komen.

We mogen deze energie loslaten! We mogen ons leven veranderen in een gelukkig leven, met fijne mensen om ons heen die ons niet kleineren en pijn doen.

De eerste stap daarnaartoe is voor mij gezet.

Ik wil niet langer mezelf in situaties brengen die me pijn doen. Ook al zit deze wond bij mijzelf van binnen en heeft mijn Tweelingziel geen enkele weet of schuld van wat er in me omgaat. Ik hoef me niet onnodig te laten triggeren, keer op keer op keer.

Niet met mannen, niet in vriendschappen en niet in situaties waarin ik mezelf niet fijn voel. Ik mag mezelf terugtrekken uit verbindingen en situaties die niet werken, omdat ik mezelf daarmee bescherm.

En als ze bedoeld zijn om te blijven in ons leven, dan ontstaan ze vanzelf weer, in harmonie, wanneer wij de harmonie van binnen hebben gevonden.

Namasté.

Ik mag nu ontvangen. Positieve verbindingen. Positieve energie. Fijne woorden. Steun. Verbinding.

Ik mag er eindelijk zijn en ik mag het allemaal ontvangen!

Aho & liefs,

Avalon Sjamaan


INCA BAARMOEDER-ZEGENING ✨ VOLLE OOGST MAAN

21 september 2021, aanvang: 20:00 uur

De baarmoeder-zegening van deze maand, staat in het teken van “jezelf goed genoeg voelen”.

Van het stappen nemen voor onszelf, om in een betere energie terecht te kunnen komen. Op welke manier dan ook!

Meer over dit thema en deze volle oogst maan en meedoen met de baarmoeder-zegening kan hier.


TWEELINGZIELEN TAROT FACEBOOK-groep

De Tarot groep is een community van Tweelingzielen (Divine Feminines only) die hun ervaringen met elkaar delen. Je vindt er iedere dag een reading voor de tweelingzielen. Ik nodig je graag uit in de groep om onze krachten te bundelen, met elkaar te delen en van elkaar te kunnen leren! Wees welkom met jouw verhaal!

Lid worden van de groep kan hier.


VOLG MIJ OP INSTAGRAM & FACEBOOK

“Het Dagboek van een Sjamaan”.

www.instagram.com/avalon.sjamaan

www.facebook.com/vindjouwspirit.nl

Je vindt mij ook op YouTube.


MAANBRIEF

Je inschrijven voor de Maanbrief voor tweelingzielen die je iedere volle en nieuwe maan ontvangt, kan hier.

TWEELINGZIELEN

Het gehele aanbod voor tweelingzielen van de Vind jouw Spirit-Academie vind je hier.


TWEELINGZIELEN Volle Oogstmaan: "ik ben goed genoeg!"

Tweelingzielen

Volle Oogstmaan: "IK BEN GOED GENOEG"

20 september 2021, morgen is het de Volle Oogstmaan

Sinds de “break-up” met mijn vader, is er behoorlijk wat bij me losgekomen.

Gisteren tijdens het invullen van de lijst van de psychologe voor de schematherapie en de EMDR-therapie, kwam er in me omhoog om een lijstje te maken van alles wat er gebeurd is tussen mij en mijn vader.

Alles wat mijn trauma om mezelf niet goed genoeg te voelen, kan hebben veroorzaakt.

Het was nogal een lijstje.. waardoor ik eigenlijk nu pas inzag, waarom ik zo getraumatiseerd ben in mijn relatie tot mannen.

Door dit lijstje kwam ik eigenlijk tot één grote conclusie en dat is dat ik geen relaties meer in mijn leven wil, die me niet voeden. Want wanneer relaties me niet voeden, dan schaden ze me.

De relatie met mijn vader is daar één van, maar helaas ook de relatie met mijn tweelingziel op dit moment.

We hebben al een tijd geen contact, maar wanneer er dan “contact” is, doordat hij iets liked van me op Facebook, merk ik dat ik direct van blijdschap weer allerlei verwachtingen creer bij mezelf.

“Oh heeft hij iets geliked!”.

Ik maak mezelf telkens zo klein daarmee. En dat komt omdat ik mezelf nog altijd verlies in de bevestiging van een ander. In de goedkeuring van mijn tweelingziel. In de goedkeuring van een man.

Ben ik wel goed genoeg? Ben ik wel geliefd?

Ik blijf op die manier dus mijn wond openhalen. Telkens. weer. opnieuw.

Afgelopen week heb ik daarom mijn Tweelingziel van al mijn social media kanalen verwijderd.

Oké, het was wel in een ietwat emotionele bui, zo vlak na het verbreken van het contact met mijn vader.. en dus nogal impulsief tussen de tranen door. Ik voelde me zó'n pijn gedaan, ook door mijn tweelingziel die me maar blijft negeren. Ik realiseerde me dat ik me hevig gekwetst door hem voel, ook al heeft hij daar zelf geen enkele weet van. Iets dat ik nu eerst binnenin mezelf mag gaan aankijken en helen.

Waarna ik achteraf weer in de stress schoot: “heb ik hier wel goed aan gedaan?”. “Gaat hij me nu nog wel bellen, nu ik hem overal verwijderd heb?”. “Wat als ik het hier nu mee verpest?”. “Wat zou hij denken”. En nog een triljoen andere gedachten die door mijn hoofd heenschoten.

Waardoor ik direct inzag, dat dit het juiste is geweest voor mij op dit moment, om mijn verwachting naar hem los te kunnen laten. Ik leefde op een gegeven moment zó in de illusie van onze "fantastische romantische relatie", terwijl dat helemaal geen realiteit is voor ons op dit moment. Ik hield mezelf daarmee constant weg van wat er NU moest gebeuren in mijn leven. De eeuwige strijd van de tweelingziel om balans te vinden tussen 5-D (wat we voelen) en 3-D (hoe het nu is).

Ik liep de deur uit en liep tegen de buurvrouw aan waarmee ik een gesprek aanging. Ze vertelde me dat ze ging verhuizen naar Frankrijk, omdat hier teveel vervelende herinneringen voor haar waren.

Ze vertelde ook dat ze geen andere uitweg zag dan te verhuizen, nu ze anders niet los kan komen van haar ex-vriend, die een paar huizen verderop woont van haar en met wie ze al eeuwig een knipperlicht relatie heeft.

Ik verbond me met haar op dat moment. En toen wist ik weer dat ik het juiste voor mezelf had gedaan. Ik voelde net zoals mijn buurvrouw, dat ik dit nodig had om verder te kunnen gaan met mijn leven.

Ik bleef maar met hem bezig. “Zou hij al stappen hebben genomen op zijn pad?”. “Zou hij mij nu dan wel erkennen als zijn tweelingziel?”.

Dan keek ik weer op zijn Facebook, of zag ik iets voorbijkomen op Instagram. Of hij had een post van me geliked op Facebook, of mijn Story bekeken. Maar op mijn apps reageerde hij vrijwel nooit. Of na 2 zinnen viel het weer dood.

Hij reageert niet op mijn berichten, maar tóch blijf ik dan geven. Juist dán blijf ik hangen aan hem en het willen van zijn goedkeuring.

Gisteren kreeg ik het inzicht dat ik mezelf constant aan hem spiegelde. Wanneer hij iets “niet goed” deed, iets dat niet in lijn was met zijn hogere pad, betrok ik dat op mezelf.

“Zie je nu wel! Je moet harder werken! Je moet meer doen om hem te helpen ontwaken!”. Het voelde telkens alsof ik faalde.

"Ik ben niet goed genoeg”, waren telkens de woorden die ik daarmee tegen mezelf uitsprak. Onbewust.

Net zoals dat we onszelf afmeten aan influencers op Instagram. Ondanks dat het inspiratie is, is elke “vergelijking” met een ander, een teken naar onszelf dat we onszelf niet goed genoeg vinden.

Dat mijn tweelingziel me negeerde steeds, is iets dat voor mij normaal is. Hoe vaak ik niet genegeerd ben in mijn relaties met mannen. Ja, dat is normaal.

Nee, dat is het niet! Ondanks dat de ander de eigen weg heeft, met de eigen wonden, hoef ik niet alles te accepteren en te blijven “hangen” aan iets dat op dit moment niet werkt. Voor mij. Iets dat me niet voedt met positiviteit.

Aan iets dat me maar blijft raken en raken in mijn wond van afwijzing, waardoor mijn gedachten dezelfde rondjes blijven maken van: “zie je nu wel, ik ben niet goed genoeg”.

Hoe kan ik deze wond ooit helen, wanneer ik zelf de wond steeds blijf openkrabben?

Steeds een stapje sterker raak ik, in het durven loslaten van oude patronen die in mijn jeugd zijn ontstaan en de goedkeuring van mijn buitenwereld. Ook nu wanneer dat mijn tweelingziel betreft.

IK BEN GOED GENOEG. En zo wil ik me voortaan voelen! En daar ga ik ZELF alles aan doen!

Want het is aan ONSZELF om daarin stappen te nemen. Het is aan onszelf, om actie te ondernemen onderwijl dat we vastzitten. Actie die ons helpt loslaten. Actie die ons helpt om onszelf beter te voelen. Nu en in de toekomst.

Zo stond ik mezelf gisteren toe om te slapen tussen de middag! In plaats van mezelf te blijven opjagen dat ik even “lekker moet gaan zwemmen”, “ga even onder de mensen”. Ik wist dat ik in de middag de sjamanistische reis ging opnemen voor de baarmoeder-zegening voor de volle maan, juist door mijn slaapje en rustmoment tussen de middag, was ik daarvoor goed uitgerust en had ik er weer zin in!

EMDR en de schematherapie zijn mijn stappen om mezelf te accepteren wie ik ben en nu eindelijk mijn lage zelfbeeld te mogen veranderen. Zoveel wat buiten ons ligt is van invloed (geweest) op ons zelfbeeld. Op ons zelfvertrouwen. Op ons geloof in onszelf. En dit werkt nog altijd door in ons volwassen leven. We accepteren van alles, om maar geliefd te zijn.

Helemaal wanneer je een ouder hebt die je kleineert, om zichzelf beter te kunnen voelen, is dit zo ontzettend schadelijk voor het kind om mee op te groeien en veroorzaakt dit echt een trauma, waar PTSS (post traumatische stress stoornis) uit voort kan komen.

We mogen deze energie loslaten! We mogen ons leven veranderen in een gelukkig leven, met fijne mensen om ons heen die ons niet kleineren en pijn doen.

De eerste stap daarnaartoe is voor mij gezet.

Ik wil niet langer mezelf in situaties brengen die me pijn doen. Ook al zit deze wond bij mijzelf van binnen en heeft mijn Tweelingziel geen enkele weet of schuld van wat er in me omgaat. Ik hoef me niet onnodig te laten triggeren, keer op keer op keer.

Niet met mannen, niet in vriendschappen en niet in situaties waarin ik mezelf niet fijn voel. Ik mag mezelf terugtrekken uit verbindingen en situaties die niet werken, omdat ik mezelf daarmee bescherm.

En als ze bedoeld zijn om te blijven in ons leven, dan ontstaan ze vanzelf weer, in harmonie, wanneer wij de harmonie van binnen hebben gevonden.

Namasté.

Ik mag nu ontvangen. Positieve verbindingen. Positieve energie. Fijne woorden. Steun. Verbinding.

Ik mag er eindelijk zijn en ik mag het allemaal ontvangen!

Aho & liefs,

Avalon Sjamaan


INCA BAARMOEDER-ZEGENING ✨ VOLLE OOGST MAAN

21 september 2021, aanvang: 20:00 uur

De baarmoeder-zegening van deze maand, staat in het teken van “jezelf goed genoeg voelen”.

Van het stappen nemen voor onszelf, om in een betere energie terecht te kunnen komen. Op welke manier dan ook!

Meer over dit thema en deze volle oogst maan en meedoen met de baarmoeder-zegening kan hier.


TWEELINGZIELEN TAROT FACEBOOK-groep

De Tarot groep is een community van Tweelingzielen (Divine Feminines only) die hun ervaringen met elkaar delen. Je vindt er iedere dag een reading voor de tweelingzielen. Ik nodig je graag uit in de groep om onze krachten te bundelen, met elkaar te delen en van elkaar te kunnen leren! Wees welkom met jouw verhaal!

Lid worden van de groep kan hier.


VOLG MIJ OP INSTAGRAM & FACEBOOK

“Het Dagboek van een Sjamaan”.

www.instagram.com/avalon.sjamaan

www.facebook.com/vindjouwspirit.nl

Je vindt mij ook op YouTube.


MAANBRIEF

Je inschrijven voor de Maanbrief voor tweelingzielen die je iedere volle en nieuwe maan ontvangt, kan hier.

TWEELINGZIELEN

Het gehele aanbod voor tweelingzielen van de Vind jouw Spirit-Academie vind je hier.